Jeżeli wykonywanie zlecenia posiada wszystkie cechy właściwe dla stosunku pracy, to zleceniobiorca ma podstawy do wniesienia pozwu o ustalenie stosunku pracy. Cechy właściwe dla stosunku pracy zawarte są w Kodeksie pracy, dokładnie w art. 22 §1, który stanowi, że przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do Zgodnie z treścią art. 231 kpc w sprawach o roszczenia pracowników dotyczące nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy wartość przedmiotu sporu stanowi, przy umowach na czas określony – suma wynagrodzenia za pracę za okres sporny, lecz nie więcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony – za okres jednego roku. Pracownik, którego pracodawca nie umieścił w wykazie i w ewidencji zatrudnionych w szczególnych warunkach, może wnieść powództwo do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych o ustalenie wykonywania tej pracy. Uprawnienie to przysługuje mu niezależnie od złożenia skargi do PIP czy wydania decyzji o przyznaniu emerytury pomostowej. przeciwko Zespołowi Szkół Ogólnokształcących nr […] w K. o ustalenie, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 października 2013 r., zagadnienia prawnego przekazanego postanowieniem Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 28 lutego 2013 r., na okoliczność istnienia stosunku pracy między stronami, faktu wykonywania zatrudnienia przez powoda w spornym okresie w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę i pod jego kierownictwem, wysokości ustalonego wynagrodzenia; 4. Przesłuchanie stron postępowania na okoliczności przedstawione w piśmie; 5. Ostatnia nowelizacja ustawy o emeryturach pomostowych, która od 1 stycznia 2024 roku zacznie obowiązywać, może spowodować całkiem spory bałagan. Wszystko przez to, iż tysiące osób zatrudnionych w szczególnych warunkach pracuje obecnie na kontrakcie cywilnoprawnym, a ten nie daje prawa do pomostówki. Tym samym spodziewać się należy, iż będą oni pozywać pracodawców o . Rekompensata dla osób, które pracowały w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a nie spełniają warunków do uzyskania emerytury pomostowej przysługuje na podstawie złożonego przez nich wniosku do ZUS. Rekompensata to odszkodowaniem za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury do rekompensaty przysługuje osobie, która ukończyła 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku będzie przyznawana w formie dodatku do kapitału ustalana jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych po złożeniu wniosku o nową emeryturę z Funduszu Emerytur Społecznych. Wzór wniosku o rekompensatę składa się na formularzu ZUS Rp – wniosku o wypłatę rekompensaty należy dołączyć dokumenty potwierdzające wykonywanie do 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku, kiedy ZUS jest już w posiadaniu takich dokumentów, ewentualnie można dołączyć nowe dokumenty mające wpływ na ustalenie prawa do rekompensaty, które nie były składane do ZUS. Wniosek członka rodzinyWniosek o rekompensatę może złożyć członek rodziny, który ubiega się o przyznanie renty rodzinnej po zmarłym. Złożenie po dniu 31 grudnia 2008 r. wniosku o rentę rodzinną po osobie urodzonej po 31 grudnia 1948 r. oznacza równocześnie wystąpienie o ustalenie rekompensaty, jeśli nie została ona obliczona, a zmarły:spełniał warunki do otrzymania emerytury z tytułu ukończenia powszechnego wieku emerytalnego,przed 1 stycznia 2009 r. wykonywał przez co najmniej 15 lat pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym prawna: Ustawa z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. nr 237, poz. 1656) Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie przyznał wnioskodawcy (klientowi naszej Kancelarii) prawo do emerytury od osiągnięcia wieku emerytalnego, odmawiając jednocześnie ubezpieczonemu przyznania prawa do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż na dzień 1 stycznia 2009 roku nie został udowodniony przez wnioskodawcę 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wobec czego brak jest podstaw do przyznania prawa do rekompensaty. Organ rentowy odmówił zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych następujących okresów zatrudnienia: w zakładzie pracy, który w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie podał charakteru wykonywanej pracy zgodnego z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku, a wpisano zajmowane stanowisko „aparatowy” (nie podano stanowiska w miejscu do tego wyznaczonym). w spółce, która w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach nie wskazała charakteru wykonywanej pracy (w miejscu gdzie należało określić charakter wykonywanej pracy wpisano ponownie stanowisko na jakim wnioskodawca pracował, tj. „odlewnik wyrobów ceramicznych”). w spółce, ponieważ w świadectwie pracy podano stanowisko „aparatowy gazów technicznych”, które nie jest zgodne ze stanowiskiem podanym w przepisach resortowych, tj. zarządzeniu nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 roku, gdzie w dziale III, poz. 67, pkt 2 widnieje stanowisko „aparatowy stacji redukcyjnej i rozdzielczej gazu”. W związku z tym, iż wnioskodawca nie udowodnił w ocenie organu rentowego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił mu przyznania rekompensaty. Czym jest rekompensata do emerytury? Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1924, tekst jedn. ze zm.), rekompensata to odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Rekompensata to odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej Jakie warunki należy spełnić by przysługiwało prawo do rekompensaty? Warunki przyznania tego dodatku precyzuje art. 21 cyt. ustawy, który stanowi, że rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1270, tekst jedn. ze zm.), wynoszący co najmniej 15 lat. Jednocześnie rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z treścią art. 23 powołanej ustawy ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę i jest ona przyznawana w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (art. 173 i art. 174). Tym samym, aby ustalić prawo do rekompensaty konieczne jest wykazanie, iż ubezpieczony do dnia 1 stycznia 2009 roku udowodnił 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, przy jednoczesnym braku możliwości uzyskania prawa do emerytury pomostowej lub prawa emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze na skutek zmiany stanu prawnego wprowadzonego ustawą o emeryturach pomostowych. Celem rekompensaty jest bowiem zapewnienie pracownikom uzyskania odszkodowania za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, którzy nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Czy wykonywana praca była pracą wykonywaną w warunkach szczególnych? Pracę można uznać za wykonywaną w warunkach szczególnych, jeśli zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej pracownik jest zatrudniony przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Wykaz tego typu spraw jest zawarty w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. 1983, nr 8, poz. 43). W niniejszej sprawie kwestią sporną była okoliczność, czy wnioskodawca legitymuje się 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach. Wskazać jednak należy, że brak świadectwa pracy informującego o zatrudnieniu w szczególnych warunkach, bądź też wskazanie niewłaściwych przepisów w tym przedmiocie, nie może powodować negatywnych konsekwencji dla pracownika. Kwestie dowodowe w sprawie o przyznanie prawa do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szczególnych Świadectwo pracy nie jest bowiem dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 § 1 i 2 gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest ani organem państwowym, ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej. Tylko dokumenty wystawione przez takie organy stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Natomiast świadectwo pracy traktuje się w postępowaniu sądowym jako dokument prywatny w rozumieniu art. 245 który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Dokument taki podlega kontroli zarówno co do prawdziwości wskazanych w nim faktów, jak i co do prawidłowości wskazanej podstawy prawnej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2004 roku, sygn. akt III UK 31/04, OSNP z 2005 roku, Nr 1, poz. 13). Zgodnie, bowiem z treścią art. 473 stanowiącego, iż w postępowaniu przed sądem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i przesłuchania stron. Oznacza to, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe. Z kolei ustalenie przez Sąd w toku postępowania odwoławczego, że dana praca była wykonywana w szczególnych warunkach jest wystarczającą podstawą do uznania wykonywanej pracy za pracę tego rodzaju. Stan faktyczny omawianej sprawy W okresie zatrudnienia wnioskodawca wykonywał prace wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. nr 8, poz. 43 ze zm.), w wykazie A, dziale III „W hutnictwie i przemyśle metalowym”, poz. 67 „Obsługa pieców grzewczych i obróbka cieplna, transport materiałów na gorąco oraz transport wewnętrzny między stanowiskami pracy w wydziałach, w których wykonywane prace wymienione są w wykazie” oraz pomocniczo tu stosowanym Zarządzenie Nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marcu 1985 roku w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego (Dz. Urz. MG z dnia 29 czerwca 1985 r.) w Załączniku nr 1 dziale III, poz. 67 w pkt. 2 aparatowy stacji redukcyjnej i rozdzielczej gazu. W ślad za wyrokiem Sądu Najwyższego należy podkreślić bowiem, iż przy ustalaniu, czy praca wykonywana była w warunkach szczególnych, kierować się należy przede wszystkim rzeczywistym zakresem obowiązków, a nie nazwą stanowiska pracy (por. wyrok z dnia 19 maja 2011 roku, sygn. III UK 174/10, wyrok z dnia 9 marca 2010 roku, sygn. I UK 324/09; wyrok z dnia 8 czerwca 2011 roku, sygn. I UK 393/10). Nie ma znaczenia fakt, że wnioskodawca formalnie miał powierzone stanowisko pracy, które nie zostało wymienione w wykazie stanowiącym załącznik do odpowiedniego aktu resortowego skoro ustalono, że faktycznie świadczył on pracę zaliczaną do wykonywanych w szczególnych warunkach na podstawie przepisów cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów oraz aktu resortowego. Przy ustalaniu, czy praca wykonywana była w warunkach szczególnych, kierować się należy przede wszystkim rzeczywistym zakresem obowiązków, a nie nazwą stanowiska pracy W związku z powyższym po zsumowaniu spornego okresu pracy z niekwestionowanym i uznanym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych okresem pracy w szczególnych warunkach, wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych znacznie ponad wymagane 15 lat. Fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach w spornym okresie znajduje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, w tym w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych, został on zwłaszcza potwierdzony i uszczegółowiony zeznaniami świadków i wnioskodawcy. Orzeczenie Sądu - ustalenie prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach W związku ze spełnieniem przez wnioskodawcę warunku przepracowania co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach, Sąd Okręgowy w Lublinie zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił wnioskodawcy prawo do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Wyrok z przedstawianej sprawy zamieszczaliśmy w dziale Wygrane sprawy w temacie: Sprawa 67: Zmiana zaskarżonej decyzji ZUS-u i przyznanie prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach Autor: Radca prawny Daniel Paul Ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie prawa do emerytury. ZUS przyjął, że ubezpieczony wykazał łącznie 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. ZUS nie zaliczył natomiast wnioskodawcy żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony zaskarżył decyzję ZUS do sądu. Zmiana decyzji Sąd okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i ustalił dla ubezpieczonego prawo do emerytury - wskazując w wyroku dokładną datę. Sąd ustalił, że ubezpieczony przez wiele lat pracował w szczególnych warunkach. Na podstawie zeznań wnioskodawcy, zeznań świadków i dokumentów, sąd przyjął, że od 1976 r. do 1993 r. wnioskodawca pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych. Sąd uznał, że przez znaczną część dnia pracy ubezpieczony wykonywał ją w kanale remontowym. Ubezpieczony naprawiał w kanale samochody ciężarowe, autobusy i inne pojazdy, będące w posiadaniu pracodawcy. Praca w kanale zajmował mu ok. 6 godzin dziennie. Pozostała część pracy była świadczona przez ubezpieczonego poza kanałem. Było to związane z tym, że po naprawie auta w kanale, ubezpieczony sprawdzał prawidłowość naprawy już „na powierzchni”. Tym samym, prace poza kanałem miały charakter incydentalny. Nie wpłynęły one na ocenę, że ubezpieczony świadczył pracę w szczególnych warunkach. Szczególne warunki pracy Prace wykonywane przez ubezpieczonego odpowiadały pracom wykonywanym w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych wymienionym w wykazie A, dziale XIV poz. 16 załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Pracodawca ubezpieczonego wystawił dla niego świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach i powołał się na powyższe regulację. Tym samym, istniały podstawy do przyjęcia, że ubezpieczony udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Sąd zmienił więc zaskarżoną decyzję ZUS. Oddalona apelacja Z wyrokiem sądu nie zgodził się ZUS, który w apelacji wniósł o zmianę orzeczenia i oddalenie odwołania. W ocenie apelującego, sąd nie miał podstaw do uznania, że ubezpieczony świadczył prace w szczególnych warunkach. Zdaniem ZUS, z zeznań świadków i wnioskodawcy wynikało, że wnioskodawca nie pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako mechanik w kanale remontowym. Tym samym, ubezpieczony nie spełniał przesłanek do ustalenia prawa do emerytury. Sąd apelacyjny uznał apelację organu rentowego za pozbawioną podstaw i ją oddalił. Zdaniem sądu odwoławczego, ustalenia sądu pierwszej instancji były trafne. Ubezpieczony spełniał wszelkie przesłanki do uzyskania emerytury. Związek z pracą podstawową Sąd odwoławczy uznał, że sąd okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy. Ze zgromadzonych zeznań wynikało, że ubezpieczony wykonywał prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów. Natomiast czasami świadczył on prace poza kanałem. Można było więc uznać, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w kanale remontowym przy naprawie pojazdów mechanicznych. Czasowe wykonywanie pracy poza kanałem nie oznaczało braku stałości pracy czy też pełnego wymiaru. Praca poza kanałem była ściśle związana z pracą podstawową - świadczoną w kanale. To, że pracownik opuszczał kanał remontowy, np. by konsultować się z przełożonym, nie oznaczało, że zerwał on związek z pracą podstawową. Istotne jest to, że zdecydowaną większość czasu pracy ubezpieczony spędzał na pracach w kanale remontowym - podkreślił sąd odwoławczy. Analogiczne zapatrywanie przedstawił SA w Białymstoku w wyroku z r. w sprawie III AUa 1366/44* (LEX nr 1665039). Więcej informacji na temat pracy w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze, w tym komentarze ekspertów, orzeczenia i odpowiedzi na pytania, znajdziesz tutaj* >> -----------------------------------------------------------------------* Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Co może zrobić pracownik, gdy pracodawca nie uzna, że pracował w szczególnych warunkach? – pyta czytelnik. Postępowanie mające na celu ustalenie, czy osoba zainteresowana spełnia przesłanki do nabycia świadczeń z ubezpieczeń społecznych, w tym do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, należy do kompetencji jednostek ZUS. Tak stanowi art. 115 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2016 r., poz. 887 ze zm.). W dwóch postaciach Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (DzU nr 8, poz. 43 ze zm.; dalej: rozporządzenie RM) okresy pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stwierdza zakład pracy. Robi to na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania tego rodzaju prac, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia RM lub w świadectwie pracy. Zaświadczenie zakładu powinno potwierdzać charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których zależy przyznanie wcześniejszej emerytury. Dowodem potwierdzającym wykonywanie pracy w szczególnych warunkach jest też świadectwo pracy zawierające wpis potwierdzający okres wykonywania tej pracy, jej rodzaj i zajmowane stanowisko. Kto wystawi Świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach może wystawić wyłącznie pracodawca. W razie przejścia zakładu lub jego części na innego pracodawcę nowy ma też obowiązek wydać świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach. Z mocy prawa stał się on bowiem stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Jednak obowiązku takiego nie ma wobec pracowników, z którymi rozwiązano stosunek pracy przed przekształceniem lub którzy pozostali i są nadal zatrudnieni w nieprzejętej części zakładu, jeżeli on wciąż funkcjonuje. Archiwa i prywatni przechowawcy nie są uprawnieni do wystawiania świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Natomiast w postępowaniu przed ZUS dopuszcza się jako środki dowodowe kserokopie dokumentów potwierdzające okresy pracy w szczególnych warunkach, sporządzone przez archiwa na podstawie posiadanej przez nie dokumentacji organ rentowy prowadzący postępowanie w sprawie merytorycznie ocenia ten rodzaj dowodów. Gdy sporządzone przez archiwum kserokopie dokumentów budzą wątpliwości, archiwum musi na mocy art. 51 ustawy z 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (tekst jedn. DzU z 2015 r., poz. 1446 ze zm.) udostępnić do kontroli przeprowadzanej przez ZUS dokumenty, których kserokopie wydało zainteresowanemu. Natomiast gdy z przedłożonej dokumentacji nie będzie można ustalić: - charakteru bądź stanowiska pracy, - przynależności resortowej zakładu pracy, lub - czy praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, ZUS odmówi uwzględnienia wskazanego przez zainteresowanego okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Przykład Pracownica złożyła do ZUS wniosek o przyznanie wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Załączyła do niego świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach przez 12 lat wystawione przez obecnego pracodawcę. Natomiast pięć lat stażu w szczególnych warunkach udokumentowała świadectwem wykonywania pracy w takich warunkach wystawionym przez archiwum. ZUS nie uznał dokumentu archiwum i odmówił przyznania emerytury. Co w tej sytuacji powinna zrobić pracownica? Wystąpić do archiwum o wydanie kserokopii dokumentów potwierdzających wykonywanie pracy w szczególnych warunkach. Odwołanie do sądu ZUS wyda decyzję odmowną, gdy: - wnioskodawca nie załączył do wniosku o wcześniejszą emeryturę świadectwa pracy w szczególnych warunkach, gdyż były zakład został zlikwidowany, - nazwa stanowiska w świadectwie pracy w szczególnych warunkach była nieprawidłowa, - staż pracy w szczególnych warunkach był krótszy niż 15 lat, - ogólny staż pracy był krótszy niż 20 lat dla kobiet lub 25 lat dla mężczyzn. Jeżeli ZUS odmówi prawa do wcześniejszej emerytury, a pracownik rzeczywiście pracował w szczególnych warunkach (z rozporządzenia RM), może udowodnić taki staż w sądowym postępowaniu odwoławczym za pomocą wszystkich dowodów. Będą to np. zeznania świadków, którzy potwierdzą taki okres pracy >patrz ramka. Zgodnie z art. 365 § 1 kodeksu postępowania cywilnego prawomocny wyrok sądu wiąże zarówno strony i sąd, który go wydał, jak i inne sądy i inne organy państwowe, w tym ZUS. Co w zeznaniach Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (DzU nr 237, poz. 1412) świadek może złożyć zeznania w formie pisemnej lub ustnie do protokołu w ZUS. Powinny one zawierać: - imię i nazwisko, datę urodzenia oraz adres zamieszkania świadka, - stwierdzenie, czy i jaki stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa łączy świadka z zainteresowanym, - dane dotyczące okresów zatrudnienia zainteresowanego, - numer świadczenia oraz wskazanie organu, który to świadczenie ustalił, o ile świadek ma ustalone prawo do świadczenia, - podpis świadka, - podpis i pieczątkę osoby spisującej zeznania lub potwierdzającej podpis świadka. Z zeznaniami świadków zainteresowany przedkłada oświadczenie w formie pisemnej lub ustnie do protokołu o braku dokumentów stanowiących środki dowodowe oraz o przyczynach ich braku. Emerytura Brak na świadectwie pracy wpisu o pracy w szkodliwych warunkach Indywidualne porady prawne Katarzyna Siwiec • Opublikowane: 2015-09-04 • Aktualizacja: 2021-05-28 Mam 60 lat, przepracowałem na stacji paliw w sumie 34 lata, w tym jako ajent CPN 18 lat, pozostałe 16 lat jako pracownik – sprzedawca na stacjach paliw. Problem polega na tym, że na świadectwach pracy brak wpisu o pracy w szkodliwych warunkach. Obecnie od 4 lat również pracuję jako sprzedawca na stacji paliw – dział chemia p. 19, praca w warunkach szkodliwych (Dz. U. Nr 8, poz. 43). Co mam zrobić, aby uznano mi pracę w szkodliwych warunkach? Dodam, że mam dwóch świadków, z którymi pracowałem od 1991 r. Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie. Ustalenie uprawnień do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach Otóż ustalenia uprawnień do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach dokonuje się na podstawie art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z treścią wspomnianych przepisów ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1999 r.) osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat – dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27, tj. 25 lat dla mężczyzn. W świetle powyższych regulacji to rodzaj faktycznie wykonywanej pracy, a nie treść świadectwa pracy, decyduje o tym, czy wykonywał Pan pracę w warunkach szczególnych. Rodzaje prac które są pracami w szczególnych warunkach Musi Pan jednak spełniać wymóg przepracowania 15 lat w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999 roku. Rodzaje prac ustala się natomiast na podstawie powołanego już wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, który w załączniku A w działach od I do XIV wymienia rodzaje prac, które są pracą w warunkach szczególnych. W wykazie A dziale IV w chemii poz. 19 widnieją prace określone jako przetwórstwo, magazynowanie, przepompowywanie, przeładunek, transport, dystrybucja ropy naftowej i jej produktów, więc teoretycznie pracownik stacji benzynowej takie czynności wykonuje, ważne aby praca ta była wykonywana przez 8 godzin dziennie. Praca na stacji benzynowej i wniosek do ZUS o przyznanie emerytury za pracę w szczególnych warunkach W Pańskiej sytuacji należałoby zacząć od złożenia do ZUS wniosku o przyznanie emerytury za pracę w warunkach szczególnych, wskazując świadków. ZUS, jak to zwykle bywa w takich przypadkach, odmówi Panu przyznania emerytury i wówczas będzie Pan miał miesięczny termin na odwołanie od tej decyzji do sądu okręgowego – sądu ubezpieczeń społecznych, w którym to odwołaniu zgłosi Pan dowód z zeznań świadków, ale powinni to być świadkowie, którzy potwierdzą 15-letni termin zatrudnienia w warunkach szczególnych, sąd będzie musiał tych świadków przesłuchać i ustalić, czy pracował Pan w warunkach szczególnych, niezależnie od tego czy wydano Panu świadectwo pracy w warunkach szczególnych, czy też nie. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Indywidualne porady prawne Indywidualne Porady Prawne Masz problem z emeryturą?Opisz swój problem i zadaj pytania.(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

pozew o ustalenie pracy w warunkach szczególnych